Сервокс в порошке — инструкция по применению

Инструкция по применению сервокса в порошке, описание действия препарата, показания к применению порошка сервокса, взаимодействие с другими лекарствами, применение сервокса (порошок) при беременности. Инструкции:
Торговое название: Сервокс-0.75
Международное название: Цефуроксим
Лекарственная форма:
Порошок для приготовления раствора для внутривенного и внутримышечного введения
Показания к применению:
Атс классификация:
J Противомикробные средства для системного применения
J01 Антибактериальные средства для системного применения
J01D Прочие бета-лактамные антибиотики
J01D C Цефалоспорины второго поколения
Фарм. группа:
Антибактериальные препараты для системного использования. Бета – лактамные антибактериальные препараты прочие. Цефалоспорины второго поколения. Цефуроксим. Код АТХ JO1DС02
Условия хранения:
Хранить в сухом, защищенном от света месте при температуре не выше 30 ºС. Хранить в недоступном для детей месте!
Срок хранения:
2 года. Не применять по истечению срока годности.
Условия продажи: По рецепту
Описание: белого или светло-желтого цвета

Состав сервокса в порошке

Один флакон содержит
Бір құтының ішінде

Активное вещество сервокса

цефуроксим натрия эквивалентен 750 мг
750 мг цефуроксимге баламалы натрий цефуроксимі

Показания к применению порошка сервокса

  • инфекционно-воспалительные заболевания, вызванные чувствительными микроорганизмами:
  • инфекции дыхательных путей (бронхит, пневмония, абсцесс легких, эмпиема плевры и др.)
  • ЛОР-органов (синусит, тонзиллит, фарингит, отит и др.)
  • мочевыводящих путей (пиелонефрит, цистит, бессимптомная бактериурия, гонорея и др.)
  • кожи и мягких тканей (рожа, пиодермия, импетиго, фурункулез, флегмона, раневая инфекция, эризипелоид и др.)
  • костей и суставов (остеомиелит, септический артрит и др.)
  • органов малого таза (эндометрит, аднексит, цервицит)
  • сепсис
  • менингит
  • болезнь Лайма (боррелиоз)
  • профилактика инфекционных осложнений при операциях на органах грудной клетки
  • брюшной полости, таза, суставов (в т.ч. при операциях на легких, сердце, пищеводе, в сосудистой хирургии при высокой степени риска инфекционных осложнений, при ортопедических операциях)
  • сезімтал микроорганизмдерден туындаған жұқпалы-қабынбалы ауруларда:
  • тыныс алу жолдарының жұқпаларында (бронхит, пневмония, өкпе абсцесі, плевра эмпиемасы және т.б.)
  • ЛОР-мүшелердің (синусит, тонзиллит, фарингит, отит және т.б.)
  • несеп шығару жолдарының (пиелонефрит, цистит, симптомсыз бактериурия, гонорея және т.б.)
  • тері мен жұмсақ тіндердің (тілме, пиодермия, импетиго, фурункулез, флегмона, жара жұқпасы, эризипелоид және т.б.)
  • сүйектер мен буындардың (остеомиелит, септикалық артрит және т.б.)
  • кіші жамбас ағзаларының (эндометрит, аднексит, цервицит)
  • сепсис
  • менингит
  • Лайм ауруы (боррелиоз)
  • кеуде қуысы ағзаларына жасалған операцияларда жұқпалы асқынулардың алдын алуда
  • іш қуысының, жамбастың, буындардың (соның ішінде, өкпеге, жүрекке, өңешке жасалған операцияларда, жұқпалы асқынулардың қауіп дәрежесі жоғары қантамырлық хирургияда, ортопедиялық операцияларда)

Противопоказания сервокса в порошке

  • гиперчувствительность (в т.ч. к др. цефалоспоринам, пенициллинам и карбапенемам).
С осторожностью:
  • у новорождённых
  • недоношенных
  • во время беременности и в период лактации
  • при хронической почечной недостаточности (ХПН)
  • у ослабленных и истощённых пациентов
  • при кровотечениях и заболеваниях желудочно-кишечного тракта в анамнезе, в т.ч. при неспецифическом язвенном колите
  • асқын сезімталдық (соның ішінде басқа цефалоспориндерге, пенициллиндерге және карбапенемдерге).
Сақтықпен:
  • жаңа туға сәбилерде
  • шала туылған сәбилерде
  • жүктілік және лактация кезеңінде
  • созылмалы бүйрек жеткіліксіздігінде (СБЖ)
  • әлсіреген және қажыған емделушілерде
  • сыртартқыдағы асқазан-ішек жолынан қан кетулерде және ауруларда, оның ішінде спецификалық емес ойық жаралы колитте

Побочные действия порошка сервокса

  • озноб, сыпь, зуд, крапивница, бронхоспазм, анафилактический шок, сывороточная болезнь, интерстициальный нефрит, редко – мультиформная экссудативная эритема (в т.ч. синдром Стивенса-Джонсона)
  • нарушение функции почек, повышение креатинина и/или азота мочевины в сыворотке крови, снижение клиренса креатинина, дизурия, зуд в промежности, вагинит
  • судороги, головная боль, сонливость, снижение слуха
  • диарея, тошнота, рвота, спазмы и боль в животе, запор, метеоризм, диспепсия, изъязвления слизистой оболочки полости рта, анорексия, жажда, глоссит, кандидоз полости рта, повышение активности "печеночных" ферментов, щелочной фосфатазы, лактатдегидрогеназы, гипербилирубинемия, дисфункция печени, холестаз, редко - псевдомембранозный энтероколит
  • снижение гемоглобина и гематокрита, транзиторная эозинофилия, транзиторная нейтропения и лейкопения, апластическая и гемолитическая анемии, тромбоцитопения, агранулоцитоз, гипопротромбинемия, удлинение протромбинового времени
  • местные реакции: раздражение, инфильтрат и боль в месте введения, флебит
  • прочие: боль в груди, укорочение дыхания, дисбактериоз, суперинфекция, положительный тест Кумбса
  • қалтырау, бөртпе, қышыну, есекжем, бронхтың түйілуі, анафилактикалық шок, сарысу құю ауруы, интерстициальді нефрит, сирек – мультиформалы экссудативті эритема (соның ішінде, Стивенс-Джонсон синдромы)
  • бүйрек қызметінің бұзылуы, креатинин және/немесе қан сарысуындағы мочевина азотының жоғарылауы, креатинин клиренсінің төмендеуі, дизурия, шаптың қышынуы, вагинит
  • құрысулар, бас ауруы, ұйқышылдық, естудің нашарлауы
  • диарея, жүрек айнуы, құсу, іштің түйілуі мен ауыруы, іштің қатуы, метеоризм, диспепсия, ауыз қуысы шырышты қабығының ойық жаралануы, анорексия, шөлдеу, глоссит, ауыз қуысының кандидозы, "бауыр" ферменттері белсенділігінің, сілтілік фосфатазаның, лактатдегидрогеназаның артуы, гипербилирубинемия, бауыр қызметінің бұзылуы, холестаз, сирек – жалған жарғақшалы энтероколит
  • гемоглобин мен гематокриттің төмендеуі, транзиторлы эозинофилия, транзиторлы нейтропения мен лейкопения, апластикалық және гемолитикалық анемиялар, тромбоцитопения, агранулоцитоз, гипопротромбинемия, протромбиндік уақыттың ұзаруы
  • жергілікті реакциялар: тітіркендіру, енгізген жердегі инфильтрат және ауыруы, флебит
  • басқалары: кеуденің ауыруы, тыныс алудың жиілеуі, дисбактериоз, асқынжұқпа, оң Кумбс тесті

Особые указания к применению

Пациенты, имевшие в анамнезе аллергические реакции на пенициллины, могут иметь гиперчувствительность к цефалоспориновым антибиотикам. В процессе лечения необходим контроль функции почек, особенно у больных, получающих препарат в высоких дозах. Лечение продолжают в течение 48-72 ч после исчезновения симптомов, в случае инфекций, вызванных Streptococcus pyogenes, курс лечения - не менее 7-10 дней. Во время лечения возможна ложноположительная прямая реакция Кумбса и ложноположительная реакция мочи на глюкозу.

Готовый к применению раствор можно хранить при комнатной температуре в течение 7 ч, в холодильнике - в течение 48 ч. Допускается применение пожелтевшего за время хранения раствора. У пациентов, получающих Цефуроксим, при определении концентрации глюкозы в крови рекомендуют использовать тесты с глюкозооксидазой или гексокиназой. При переходе от парентерального введения к приему внутрь следует учитывать тяжесть инфекции, чувствительность микроорганизмов и общее состояние пациента. Если через 72 ч после приема Цефуроксима внутрь не отмечается улучшения, необходимо продолжить парентеральное введение.

Особенности влияния лекарственного средства на способность управлять транспортным средством или потенциально опасными механизмами
Сведения отсутствуют.
Сыртартқысында пенициллиндерге аллергиялық реакциялар болған емделушілердің цефалоспориндік антибиотиктерге асқын сезімталдығы болуы мүмкін. Емдеу үдерісінде, әсіресе препаратты жоғары дозаларда қабылдап жүрген науқастарда бүйрек қызметін бақылау қажет. Емдеуді симптомдар жоғалғаннан кейін 48-72 сағат бойы жалғастырады, Streptococcus pyogenes туындаған жұқпалар жағдайында, емдеу курсы - 7-10 күннен кем емес. Емдеу кезінде Кумбстың тікелей жалған оң реакциясы және несепте глюкозаға жалған оң реакция болуы мүмкін. Қолдануға дайын ерітінділерді бөлме температурасында 7 сағат бойы, тоңазытқышта - 48 сағат бойы сақтайды. Сақтау кезінде сарғайған ерітіндіні қолдануға жол беріледі. Цефуроксимді қабылдап жүрген емделушілерде, қандағы глюкоза концентрациясын анықтауда глюкозооксидазамен немесе гексокиназамен тестілерді пайдалану ұсынылады. Парентеральді енгізуден ішке қабылдауға көшкенде жұқпаның ауырлығын, микроорганизмдердің сезімталдығын және емделушінің жалпы жай-күйін ескерген жөн. Егер Цефуроксимді ішке қабылдағаннан кейін 72 сағаттан соң жақсару байқалмаса, парентеральді енгізуді жалғастыру қажет.

Дәрілік заттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері
Деректер жоқ.

Дозировка и способ применения

В/в и в/м взрослым назначают по 750 мг 3 раза в сутки; при инфекциях тяжёлого течения - дозу увеличивают до 1,5 г 3-4 раза в сутки (при необходимости интервал между введениями может быть сокращён до 6 ч). Средняя суточная доза - 3-6 г.

Детям назначают по 30-100 мг/кг/сут в 3-4 приёма. При большинстве инфекций оптимальная доза составляет 60 мг/кг/сут. Новорождённым и детям до 3 мес назначают 30 мг/кг/сут в 2-3 приёма.

При гонорее - в/м, 1500 мг (в виде 2 инъекций по 750 мг с введением в разные области, например в обе ягодичные мышцы).

При бактериальном менингите - в/в, по 3 г каждые 8 ч; детям младшего и старшего возраста - 150-250 мг/кг/сут в 3-4 приёма, новорождённым - 100 мг/кг/сут.

При операциях на брюшной полости, органах малого таза и при ортопедических операциях - в/в, 1500 мг при индукции анестезии, затем дополнительно - в/м, 750 мг, через 8 и 16 ч после операции. При полной замене сустава - 1500 мг порошка смешивают в сухом виде с каждым пакетом полимера метил-метакрилатного цемента перед добавлением жидкого мономера.

При операциях на сердце, лёгких, пищеводе и сосудах - в/в, 1500 мг при индукции анестезии, затем - в/м, по 750 мг 3 раза в сутки в течение последующих 24-28 ч.

При пневмонии - в/в, по 1500 мг 2-3 раза в сутки в течении 48-72 ч, затем переходят на приём внутрь, по 500 мг 2 раза в сутки в течение 7-10 дней.

При обострении хронического бронхита назначают в/м или в/в, по 750 мг 2-3 раза в сутки в течение 48-72 ч, затем переходят на приём внутрь, по 500 мг 2 раза в сутки в течение 5-10 дней.

При ХПН необходима коррекция режима дозирования: при клиренсе креатинина (КК) 10-20 мл/мин назначают в/в или в/м по 750 мг 2раза в сутки, при КК менее 10 мл/мин - по 750 мг 1 раз в сутки.

Пациентам, находящимся на непрерывном гемодиализе с использованием артериовенозного шунта или на гемофильтрации высокой скорости в отделениях интенсивной терапии, назначают 750 мг 2 раза в сутки; для пациентов, находящихся на гемофильтрации низкой скорости, назначают дозы, рекомендуемые при нарушении функции почек.

Приготовление раствора для инъекций:

Раствор для в/м инъекций:
Добавить 3 мл воды для инъекций к 750 мг Цефуроксима. Осторожно встряхивать до образования суспензии. При в/м введении Цефуроксим совместим с водными растворами, содержащими до 1 % лидокаина гидрохлорида.

Цефуроксим в дозе 1500 мг предназначен только для в/в введения.

Раствор для в/в введения:
Растворить
  • 750 мг Цефуроксима в 6 мл или более воды для нъекций,
  • 1,5 г Цефуроксима в 15 мл или более воды для инъекций.
Для кратковременных в/в инфузий (до 30 мин) 1,5 г препарата растворяют в 50 мл воды для инъекций. Эти растворы можно вводить непосредственно в вену или в трубку инфузионной системы. При смешивании раствора Цефуроксима (1,5 г в 15 мл воды для инъекций) и метронидазола (50 мг/100 мл) оба компонента сохраняют свою активность до 24 ч при температуре 4 С или до 6 ч при температуре ниже 25 С. Цефуроксим совместим с наиболее широко применяемыми жидкостями для в/в введения.

Препарат стабилен до 24 ч. при комнатной температуре при смешивании со следующими растворами:
  • 0,9% раствор натрия хлорида;
  • 5% раствор декстрозы;
  • раствор Рингера;
  • раствор Хартмана.
Цефуроксим остаётся стабильным в 0,9% растворе хлорида натрия и в 5% растворе декстрозы в присутствии гидрокортизона натрия фосфата.

Со следующими растворами Цефуроксим совместим в течение 24 ч при комнатной температуре:
  • гепарин (10 ед/мл и 50 ед/мл) в 0,9% растворе хлорида натрия;
  • хлорид калия (10 мЭкв/л и 40 мЭкв/л) в 0,9% растворе хлорида натрия.
Цефуроксим не следует смешивать в одном шприце с антибиотиками из группы аминогликозидов. Раствор гидрокарбоната натрия 2,74% имеет показатель pH, существенно влияющий на цвет раствора Цефуроксима, поэтому его не рекомендуют использовать для разведения. При необходимости раствор гидрокарбоната натрия пациенту можно ввести непосредственно в трубку инфузионной системы.
Ересектерге к/і және б/і тәулігіне 3 рет 750 мг-ден тағайындайды; ауыр ағымды жұқпаларда – дозасын тәулігіне 3-4 рет 1,5 г дейін ұлғайтады (қажет болса енгізулер аралығы 6 сағатқа дейін қысқартылуы мүмкін). Орташа тәуліктік дозасы - 3-6 г.

Балаларға тәулігіне 3-4 қабылдауға 30-100 мг/кг тағайындайды. Жұқпалардың көпшілігінде оңтайлы доза тәулігіне 60 мг/кг құрайды. Жаңа туған сәбилер мен 3 айға дейінгі балаларға тәулігіне 2-3 қабылдауға 30 мг/кг тағайындайды.

Созда – б/і, 1500 мг (750 мг-ден 2 инъекция түрінде, әр тұстарға, мысалы 2 жақ бөксе бұлшықетіне енгізе отырып).

Бактериялық менингитте – к/і, әр 8 сағат сайын 3 г-ден; кіші және ересек жастағы балаларға – тәулігіне 3-4 қабылдауға 150-250 мг/кг, жаңа туған сәбилерге - тәулігіне 100 мг/кг.

Іш қуысына, кіші жамбас ағзаларына жасалған операцияларда және ортопедиялық операцияларда - к/і, анестезияны индукциялауда 1500 мг, сосын қосымша - операциядан кейін 8 және 16 сағаттан соң б/і, 750 мг. Буынды түгел ауыстырғанда - 1500 мг ұнтақты сұйық мономерді қосар алдында полимер метил-метакрилатты цементтің әр пакетімен құрғақ күйінде араластырады.

Жүрекке, өкпеге, өңешке және тамырларға операция жасағанда - к/і, анестезияны индукциялауда 1500 мг, сосын - б/і, келесі 24-28 сағат бойы күніне 3 рет 750 мг-ден.

Пневмонияда - к/і, тәулігіне 2-3 рет 1500 мг-ден 48-72 сағат бойы, сосын 7-10 күн бойы тәулігіне 2 рет 500 мг-ден ішке қабылдауға көшеді.

Созылмалы бронхит өршігенде б/і немесе к/і, тәулігіне 2-3 рет 750 мг-ден 48-72 сағат бойы тағайындайды, сосын 5-10 күн бойы тәулігіне 2 рет 500мг - ден ішке қабылдауға көшеді.

СБЖ-де дозалау режимін түзету қажет: креатинин клиренсі (КК) минутына 10-20 мл болғанда к/і немесе б/і тәулігіне 2 рет 750 мг-ден, КК минутына 10 мл-ден аз болса, тәулігіне 1 рет 750 мг-ден.

Артериовеноздық шунттау пайдаланылатын үздіксіз гемодиализдегі немесе қарқынды емдеу бөлімшелеріндегі жылдамдығы жоғары гемофильтрациядағы емделушілерге тәулігіне 2 рет 750 мг тағайындайды; жылдамдығы төмен гемофильтрацияда жүрген емделушілер үшін бүйрек қызметі бұзылғанда ұсынылатын дозаларды тағайындайды.

Инъекция үшін ерітінді дайындау:

Б/і инъекцияға арналған ерітінді:
750 мг Цефуроксимге 3 мл инъекцияға араналған су қосу керек. Суспензия түзілгенше абайлап сілкіңіз. Б/і енгізгенде Цефуроксим құрамында 1 %-ға дейін лидокаин гидрохлориді бар сулы ерітінділермен үйлесімді.

Цефуроксим 1500 мг дозада тек к/і енгізуге арналған.

К/і енгізуге арналған ерітінді:
  • 750 мг Цефуроксимді 6 мл немесе одан да көп инъекцияға арналған суда,
  • 1,5 г Цефуроксимді 15 мл немесе одан да көп инъекцияға арналған суда еріту керек.
Қысқа мерзімді к/і инфузиялар үшін (30 минутқа дейінгі) 1,5 г препаратты 50 мл инъекцияға арналған суда ерітеді. Бұл ерітінділерді тікелей көктамырға немесе инфузиялық жүйе түтігіне енгізуге болады.

Цефуроксим ерітіндісі мен (15 мл инъекцияға арналған суда 1,5 г) метронидазолды араластырғанда (50 мг/100 мл) екі компоненті де 40С температурада өз белсенділігін 24 сағатқа дейін сақтайды немесе 250С-ден төмен температурада 6 сағатқа дейін сақтайды.

Цефуроксим к/і енгізуге арналған кеңірек қолданылатын сұйықтықтармен үйлесімді.

Препарат төмендегі ерітінділермен араластырғанда, бөлме температурасында 24 сағатқа дейін тұрақты:
  • натрий хлоридінің 0,9% ерітіндісі;
  • 5% декстроза ерітіндісі;
  • Рингер ерітіндісі;
  • Хартман ерітіндісі.
Цефуроксим 0,9% натрий хлориді ерітіндісінде және 5% декстроза ерітіндісінде гидрокортизон натрий фосфатының қатысуымен тұрақты болып қалады.

Төмендегі ерітінділермен Цефуроксим бөлме температурасында 24 сағат бойы үйлесімді:
  • гепарин (10 бірл/мл және 50 бірл/мл) 0,9% натрий хлориді ерітіндісінде;
  • калий хлориді (10 мЭкв/л және 40 мЭкв/л) 0,9% натрий хлориді ерітіндісінде.
Цефуроксимді аминогликозидтер тобының антибиотиктерімен бір еккіште араластырмаған жөн. Натрий гидрокарбонатының 2,74% ерітіндісінің Цефуроксим ерітіндісінің түсіне елеулі әсер ететін pH көрсеткіші бар, сондықтан сұйылту үшін оны ұсынбайды. Қажет болса, натрий гидрокарбонаты ерітіндісін емделушіге тікелей инфузия жүйесі түтігіне енгізуге болады.

Взаимодействие с лекарствами

Одновременное пероральное назначение “петлевых” диуретиков замедляет канальцевую секрецию, снижает почечный клиренс, повышает концентрацию в плазме и увеличивает Т1/2 Цефуроксима. При одновременном применении с аминогликозидами и диуретиками повышается риск возникновения нефротоксических эффектов. Фармацевтически совместим с водными растворами, содержащими до 1% лидокаина гидрохлорида, 0,9% раствором натрия хлорида, 5 и 10% раствором декстрозы, 0,18% раствором натрия хлорида и 4% раствором декстрозы, 5% раствором декстрозы и 0,9% раствором натрия хлорида, расвором Рингера, раствором Хартмана, раствором натрия лактата, гепарином (10 ЕД/мл и 50 ЕД/мл) в 0,9% растворе натрия хлорида. Фармацевтически несовместим с аминогликозидами, раствором натрия гидрокарбоната 2,74 %.
“Ілмектік” диуретиктерді бір мезгілде пероральді тағайындау өзекшелік сөліністі баяулатады, бүйректік клиренсті төмендетеді, плазмадағы концентрациясын арттырады және Цефуроксимнің Т1/2 ұлғайтады. Аминогликозидтермен және диуретиктермен бір мезгілде қолданғанда нефроуытты әсерлердің даму қаупі артады. Құрамында 1%-ға дейін лидокаин гидрохлориді бар сулы ерітінділермен, натрий хлоридінің 0,9% ерітіндісімен, 5 және 10% декстроза ерітіндісімен, 0,18% натрий хлоридінің ерітіндісімен және 4% декстроза ерітіндісімен, 5% декстроза ерітіндісімен және 0,9% натрий хлориді ерітіндісімен, Рингер ерітіндісімен, Хартман ерітіндісімен, натрий лактаты ерітіндісімен, 0,9% натрий хлориді ерітнідісіндегі гепаринмен (10 ӘБ/мл және 50 ӘБ/мл) фармацевтикалық үйлесімді. Аминогликозидтермен, 2,74 % натрий гидрокарбонаты ерітіндісімен фармацевтикалық үйлесімсіз.

Передозировка сервоксом в порошке

Симптомы: возбуждение ЦНС, судороги.

Лечение: назначение противоэпилептических лекарственных средств, контроль и поддержание жизненно важных функций организма, гемодиализ и перитонеальный диализ.
Симптомдары: ОЖЖ қозуы, құрысулар.

Емі: эпилепсияға қарсы дәрілік заттарды тағайындау, ағзаның өмірлік маңызы бар қызметтерін бақылау және демеу, гемодиализ және перитонеальді диализ.

Фармакологические свойства

Фармакокинетика

После внутримышечного введения 750 мг максимальная концентрация (Сmax) достигается через 15-60 мин и составляет 27 мкг/мл. При внутривенном введении 0,75 и 1,5 г Сmax через 15 мин составляет 50 и 100 мкг/мл соответственно. Терапевтическая концентрация сохраняется 5,3 и 8 ч соответственно. Период полувыведения (Т1/2) при в/в и в/м введении – 1,3-1,5 ч, у новорожденных детей - 2-2,5 ч. Связь с белками плазмы крови - 33-50 %. В печени не метаболизируется.

Выводится почками путем клубочковой фильтрации и канальцевой секреции 85-90 % в неизмененном виде в течение 8 ч (большая часть препарата выводится в течение первых 6 ч, создавая при этом высокие концентрации в моче); через 24 ч выводится полностью (50 % - путем канальцевой секреции, 50 % - путем клубочковой фильтрации). Терапевтические концентрации регистрируются в плевральной жидкости, желчи, мокроте, миокарде, коже и мягких тканях.

Концентрации Цефуроксима, превышающие минимальную подавляющую концентрацию (МПК) для большинства микроорганизмов, могут быть достигнуты в костной ткани, синовиальной и внутриглазной жидкостях. При менингите проникает через гематоэнцефалический барьер (ГЭБ). Проходит через плаценту и проникает в грудное молоко.
Бұлшықет ішіне 750 мг енгізгеннен кейін ең жоғарғы концентрациясына (Сmax) 15-60 минуттан кейін жетеді және 27 мкг/мл құрайды. Көктамыр ішіне 0,75 және 1,5 г енгізген кезде Сmax 15 минуттан кейін тиісінше 50 және 100 мкг/мл құрайды. Емдік концентрациясы тиісінше 5,3 және 8 сағат бойы сақталады. Жартылай шығарылу кезеңі (Т1/2) к/і және б/і енгізгенде – 1,3-1,5 сағат, жаңа туған сәбилерде- 2-2,5 сағатты құрайды. Қан плазмасы ақуыздарымен байланысуы - 33-50 %. Бауырда метаболизденбейді. Көбінесе бүйрекпен шумақтық сүзілу және өзекшелік сөлініс жолымен 85-90% -ы өзгеріссіз күйде 8 сағат ішінде шығарылады (препараттың көп бөлігі бастапқы 6 сағат ішінде, несепте жоғары концентрацияларын түзе отырып шығарылады); 24 сағаттан соң толығымен шығарылады (50 %-ы - өзекшелік сөлініс, 50 %-ы – шумақтық сүзілу жолымен). Емдік концентрациялары плевралық сұйықтықта, өтте, қақырықта, миокардта, тері мен жұмсақ тіндерде тіркеледі. Цефуроксим микроорганизмдердің көпшілігі үшін ең төменгі бәсеңдеткіш концентрациясынан (ТБК) асып түсетін концентрацияларына сүйек тінінде, синовиальді және көзішілік сұйықтықтарда жетеді. Менингитте гематоэнцефалдық бөгет (ГЭБ) арқылы өтеді. Плацента арқылы өтеді және емшек сүтіне енеді.

Фармакодинамика

Цефуроксим - цефалоспориновый антибиотик II поколения для парентерального применения. Действует бактерицидно (нарушает синтез клеточной стенки бактерий). Обладает широким спектром противомикробного действия.

Высокоактивен в отношении грамположительных микроорганизмов, включая штаммы, устойчивые к пенициллинам (за исключением штаммов, резистентных к метициллину), Staphylococcus aureus, Streptococcus pyogenes (и др. бета-гемолитические стрептококки), Streptococcus pneumoniae, Streptococcus группы В (Streptococcus agalactiae), Streptococcus mitis (группы viridans), Bordetella pertussis, большинство Clostridium spp.); грамотрицательных микроорганизмов (Escherichia coli, Klebsiella spp., Proteus mirabilis, Providencia spp., Proteus rettgeri, Haemophilus influenzae, включая штаммы, резистентные к ампициллину; Haemophilus parainfluenzae, включая штаммы, резистентные к ампициллину; Moraxella catarrhalis, Neisseria gonorrhoeae, включая штаммы, продуцирующие и не продуцирующие пенициллиназу, Neisseria meningitidis, Salmonella spp., Borrelia burgdorferi; грамположительных и грамотрицательных анаэробов (Peptococcus spp., Peptostreptococcus spp., Fusobacterium spp., Propionibacterium spp.).

К Цефуроксиму нечувствительны: Clostridium difficile, Pseudomonas spp., Campylobacter spp., Acinetobacter calcoaceticus, Listeria monocytogenes, устойчивые к метициллину штаммы Staphylococcus aureus, Staphylococcus epidermidis, Legionella spp., Streptococcus (Enterococcus) faecalis, Morganella morganii, Proteus vulgaris, Enterobacter spp., Citrobacter spp., Serratia spp., Bacteroides fragilis.
Цефуроксим – парентеральді қолдануға арналған II буынның цефалоспориндік антибиотигі. Бактерицидтік әсер етеді (бактериялар жасушалық қабырғаларының синтезін бұзады). Микробқа қарсы кең ауқымды әсері бар.

Пенициллиндерге төзімді штаммдарды қоса (метициллинге резистентті штаммдардан басқа), грамоң микроорганизмдерге Staphylococcus aureus, Streptococcus pyogenes (және басқа бета-гемолитикалық стрептококктар), Streptococcus pneumoniae, В тобы Streptococcus (Streptococcus agalactiae), Streptococcus mitis (viridans тобы), Bordetella pertussis, Clostridium spp. көпшілігі); грамтеріс микроорганизмдерге қатысты (Escherichia coli, Klebsiella spp., Proteus mirabilis, Providencia spp., Proteus rettgeri, Haemophilus influenzae, ампициллинге резистентті штаммдарды қоса; Haemophilus parainfluenzae, ампициллинге резистентті штаммдарды қоса; Moraxella catarrhalis, Neisseria gonorrhoeae, пенициллиназаны өндіретін және өндірмейтін штаммдарды қоса, Neisseria meningitidis, Salmonella spp., Borrelia burgdorferi; грамоң және грамтеріс анаэробтарға (Peptococcus spp., Peptostreptococcus spp., Fusobacterium spp., Propionibacterium spp.) қатысты белсенділігі жоғары.

Цефуроксимге мыналар сезімтал емес: Clostridium difficile, Pseudomonas spp., Campylobacter spp., Acinetobacter calcoaceticus, Listeria monocytogenes, метициллинге төзімді штаммдар Staphylococcus aureus, Staphylococcus epidermidis, Legionella spp., Streptococcus (Enterococcus) faecalis, Morganella morganii, Proteus vulgaris, Enterobacter spp., Citrobacter spp., Serratia spp., Bacteroides fragilis.

Упаковка и форма выпуска

Препарат помещают в стеклянный флакон из стекла III типа, герметически укупоренный пробкой резиновой, обжатый алюминиевым колпачком и закрытый предохранительным колпачком. На флакон наклеивают этикетку. По 1, 10 и 25 флаконов вместе с инструкцией по медицинскому применению на государственном и русском языках помещают в картонную коробку.
Препарат резеңке тығынмен бекітілген, алюминий қалпақшамен көмкерілген және сақтандырғыш қалпақшамен жабылған ІІІ типті шыныдан жасалған құтыға салынады. Құтыға заттаңба жапсырылған. 1, 10, және 25 құты медицинада қолданылуы жөніндегі мемлекеттік және орыс тілдеріндегі нұсқаулықпен бірге картон қорапқа салынған.